Z życia wzięte
Nauczycielka wpisała uwagę za gadanie na lekcji. Matka ucznia odpowiedziała skargą do dyrekcji
Matematyczka ze szkoły podstawowej wpisała szóstoklasiście uwagę w dzienniku za przeszkadzanie na lekcji. Liczyła, że rodzice porozmawiają z synem w domu. Następnego dnia rano wezwała ją dyrekcja. Matka chłopca złożyła na nią skargę.
Historię nauczycielki opisał portal mamotoja.pl. Anita od dziesięciu lat uczy matematyki w podstawówce i naprawdę lubi pracę z młodzieżą. Ułamki i równania stara się tłumaczyć prosto i na życiowych przykładach.
Wymaga jednak podstawowego szacunku do pracy innych. Tego zabrakło podczas jednej z ostatnich lekcji w szóstej klasie.
Uwaga w dzienniku za gadanie i rzucanie papierkami
Jeden z uczniów przez kilkanaście minut głośno komentował słowa nauczycielki, rzucał papierkami i skutecznie rozbijał skupienie całej grupy. Anita upomniała go trzy razy, za każdym razem spokojnie. Nic to nie dało.
W końcu otworzyła dziennik elektroniczny i wpisała chłopcu standardową uwagę za przeszkadzanie w prowadzeniu zajęć. Była przekonana, że na tym sprawa się zakończy, a rodzice w domu zwrócą synowi uwagę na jego zachowanie.
Stało się zupełnie inaczej. Już następnego dnia rano nauczycielka została wezwana do gabinetu dyrekcji, bo matka ucznia złożyła na nią oficjalne pismo ze skargą.
Matka zarzuciła nauczycielce czepialstwo
Kobieta zarzuciła matematyczce złośliwe czepialstwo, brak podejścia pedagogicznego i niesprawiedliwe piętnowanie dziecka. Wcześniej nawet nie próbowała porozmawiać z nauczycielką i poznać jej wersji wydarzeń.
Z góry założyła, że syn jest niewinny, a wpis w dzienniku to wyłącznie efekt złego humoru matematyczki. W piśmie padł też zarzut, że Anita nie potrafi zaciekawić klasy swoim przedmiotem. Dzieci mają więc rozmawiać z nudów, a za to w żadnym wypadku nie powinny dostawać uwag.
Nauczycielka nie kryła osłupienia. Dla niej to odwrócenie kota ogonem i podważenie jej autorytetu przed całą klasą.
Co gorsza, chłopiec doskonale wiedział o skardze. Na kolejnej lekcji patrzył na nauczycielkę z wyższością i drwiącym uśmiechem. Dwunastolatek dostał od najbliższej osoby jasny komunikat, że wolno mu przeszkadzać innym, a winę za każdą porażkę ponosi zawsze ktoś inny.
Anita mogła tylko bezradnie rozłożyć ręce. Jej zdaniem w ten sposób dorośli wychowują dziś pokolenie małych cwaniaków.
Nauczyciele boją się wpisywać uwagi do dziennika
Jak zaznacza mamotoja.pl, sytuacja Anity nie jest odosobnionym przypadkiem. Pedagodzy coraz częściej przyznają po cichu, że boją się wpisywać uwagi do dziennika, bo każda taka adnotacja oznacza lawinę pretensji, tłumaczenie się przed dyrekcją i nieprzyjemne wiadomości od rodziców.
Matematyczka zwraca uwagę, że najbardziej tracą na tym uczniowie, którzy naprawdę chcą się czegoś nauczyć. Gdy jeden uczeń przez pół godziny robi z lekcji cyrk, a nauczyciel nie ma realnych narzędzi, by go zdyscyplinować bez ryzyka skargi, traci na tym dwadzieścioro innych dzieci.
Przypomnijmy, że problem potwierdzają badania. Od lutego do kwietnia 2026 roku zespół z Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem dr hab. Małgorzaty Żytko przebadał na zlecenie ZNP 1748 nauczycieli z 200 placówek. Wyniki przedstawiono w czerwcu.
Połowa badanych doświadcza wysokiego albo bardzo wysokiego poziomu skumulowanego stresu, a 82 proc. czuje zmęczenie, zanim w ogóle wyjdzie do pracy. Wśród źródeł stresu nauczyciele wymienili także poczucie osamotnienia w starciu z roszczeniowymi postawami i hejtem w mediach społecznościowych.
Chcą, by dyrektor był mediatorem i tarczą w trudnych sytuacjach z rodzicami. Tylko 28 proc. ankietowanych jest pewnych, że zostanie w zawodzie.
Historia Anity pokazuje, jak łatwo o konflikt tam, gdzie wystarczyłaby zwykła rozmowa. Uwaga w dzienniku za gadanie nie jest wyrokiem, tylko sygnałem, że przekroczono granicę. Zamiast pisma do dyrekcji mogła wystarczyć rozmowa z synem.
Źródło zdjęć: Canva