Bonnie Tyler to walijska wokalistka, którą cały świat rozpoznawał po ochrypłym głosie i balladzie “Total Eclipse of the Heart”. Zaczynała w klubach pod Swansea, a skończyła jako jedna z najbardziej rozpoznawalnych artystek brytyjskiej sceny rockowej. Zmarła 8 lipca 2026 roku w szpitalu w portugalskim Faro.
Imię i nazwisko: Gaynor Sullivan, z domu Hopkins
Pseudonim artystyczny: Bonnie Tyler
Data urodzenia: 8 czerwca 1951
Miejsce urodzenia: Skewen w południowej Walii
Data śmierci: 8 lipca 2026
Miejsce śmierci: szpital w Faro w Portugalii
Zawód: piosenkarka, autorka tekstów
Mąż: Robert Sullivan, ślub w lipcu 1973
Dzieci: brak
Największy przebój: “Total Eclipse of the Heart” z 1983 roku
Odznaczenie: Order Imperium Brytyjskiego w klasie MBE, 2022 rok
Instagram: @bonnietylerofficial
Urodziła się 8 czerwca 1951 roku w Skewen w południowej Walii, a zmarła 8 lipca 2026 roku w wieku 75 lat. Na scenie spędziła prawie pół wieku, bo pierwszy kontrakt płytowy podpisała jeszcze w 1975 roku. Wiek nie zdjął jej z trasy. Koncertowała po Europie także po siedemdziesiątce, a przed chorobą planowała kolejne występy.
Przyczyną śmierci były powikłania po perforacji jelita, którą operowano w trybie pilnym 6 maja 2026 roku. Po zabiegu lekarze wprowadzili artystkę w śpiączkę farmakologiczną, która trwała miesiąc. Wybudziła się w czerwcu i wtedy pojawiła się nadzieja na powrót do zdrowia. Organizm jednak nie wytrzymał, a wokalistka zmarła w szpitalu w Faro. O jej śmierci poinformowali rodzina i zespół na oficjalnej stronie internetowej.
Główne nabożeństwo zaplanowano na 17 sierpnia 2026 roku na godzinę 12:00 w kościele świętej Marii w Swansea, a dwa dni wcześniej trumna ma przejechać Newton Road w Mumbles, gdzie wokalistka mieszkała. Rodzina zdecydowała, że część uroczystości będzie otwarta dla fanów, a transmisję udostępni oficjalna strona artystki. Kondukt ma przejechać także przez Skewen, czyli miejscowość jej urodzenia. Zamiast kwiatów bliscy proszą o wpłaty na Noah’s Ark Children’s Hospital for Wales w Cardiff oraz na fundację Cerebral Palsy Cymru.
Jej mężem był Robert Sullivan, deweloper i judoka, który wystąpił na igrzyskach olimpijskich w 1972 roku. Pobrali się w lipcu 1973 roku i wytrwali razem ponad pięćdziesiąt lat, co w show-biznesie zdarza się rzadko. Poznali się, zanim wokalistka nagrała pierwszą płytę. Od 1988 roku para miała pięciopokojowy dom przy plaży Santa Eulalia w Albufeirze na portugalskim Algarve i spędzała tam większą część roku.
Nie miała dzieci. W wieku 39 lat poroniła i o tej stracie mówiła później w wywiadach, choć nigdy nie robiła z niej medialnego tematu. Razem z mężem angażowała się za to w akcje charytatywne, w tym na rzecz chorych dzieci. Nie przypadkiem po jej śmierci rodzina poprosiła o wsparcie właśnie szpitala dziecięcego w Cardiff zamiast kwiatów na pogrzeb.
Jej ojcem był górnik i weteran drugiej wojny światowej Glyndwr Hopkins, matką Elsie z domu Lewis, a dorastała z trzema siostrami i dwoma braćmi. Dom był robotniczy i muzyczny naraz. To matka zaszczepiła dzieciom miłość do muzyki, a przyszła gwiazda śpiewała od najmłodszych lat. Jeden z braci, Paul Hopkins, współtworzył później z siostrą utwór “Gonna Get Better”.
Naprawdę nazywała się Gaynor Hopkins, a po ślubie Gaynor Sullivan. Pierwszy pseudonim brzmiał Sherene Davis i wzięła go po to, żeby nie mylono jej z folkową wokalistką Mary Hopkin. Gdy w 1975 roku podpisała kontrakt z RCA Records, wytwórnia poprosiła o kolejną zmianę. Wypisała wtedy z gazety listę imion i nazwisk, a z niej wybrała to, pod którym znał ją potem cały świat.
Charakterystyczną chrypkę zawdzięczała operacji usunięcia guzków na strunach głosowych, którą przeszła wiosną 1977 roku. Lekarze kazali jej milczeć przez sześć tygodni. Nie wytrzymała i krzyknęła z frustracji, a barwa głosu zmieniła się na stałe. To, co mogło zakończyć karierę, stało się jej znakiem firmowym i odróżniło ją od rywalek z list przebojów.
Najbardziej znanym nagraniem pozostaje “Total Eclipse of the Heart” z 1983 roku, singiel numer jeden po obu stronach Atlantyku, który rozszedł się w ponad 13 milionach egzemplarzy. Wcześniej rozgłos przyniosły jej “Lost in France” oraz “It’s a Heartache” z 1977 roku. Ten drugi utwór dotarł do czwartego miejsca w Wielkiej Brytanii i trzeciego na amerykańskiej liście Billboardu. Do tego dochodzą “Holding Out for a Hero” i “Bitterblue”. W sumie wydała siedemnaście albumów studyjnych, a ostatni, “The Best Is Yet to Come”, ukazał się w lutym 2021 roku. Majątek artystki nigdy nie został potwierdzony w wiarygodnym źródle, a kwoty krążące po sieci są wyłącznie szacunkami serwisów plotkarskich.
Reprezentowała Wielką Brytanię na Eurowizji w 2013 roku w szwedzkim Malmö z piosenką “Believe in Me” i zajęła 19. miejsce z 23 punktami. Wynik był rozczarowujący, ale występ oglądały miliony widzów, a sama wokalistka nie ukrywała, że zgodziła się bez wahania. W tym samym roku odebrała Gold Badge przyznawany przez BASCA. Ma też na koncie trzy nominacje do nagrody Grammy i trzy do Brit Awards.
Media społecznościowe prowadziła do ostatnich miesięcy życia i to tam trafiały zapowiedzi tras oraz zdjęcia zza kulis. Oficjalny profil na Instagramie to @bonnietylerofficial i obserwuje go ponad 250 tysięcy osób. Aktywne pozostają również konto na platformie X pod nazwą @BonnieTOfficial oraz strona na Facebooku. Po informacji o śmierci wokalistki pod ostatnimi wpisami zebrały się tysiące pożegnań od fanów z całego świata.
