Emilia K. to 37-letnia mieszkanka Włodawy, która w nocy 6 stycznia 2026 roku wysiadła z samochodu męża na drodze w stronę Okuninki i już nie wróciła do domu. Jej ciało znaleziono pięć dni później nad rzeką Włodawką. Sprawa poruszyła całą Polskę, a prokuratura nie postawiła w niej nikomu zarzutów.
Imię i nazwisko: Emilia K. (media nie podają pełnego nazwiska)
Wiek w chwili śmierci: 37 lat
Miejsce zamieszkania: Włodawa, województwo lubelskie
Zawód: psycholog i socjoterapeutka
Data zaginięcia: 6 stycznia 2026, po godzinie 22
Data znalezienia ciała: 11 stycznia 2026
Miejsce znalezienia: rejon dopływu Tarasienki do rzeki Włodawki
Przyczyna zgonu: skrajne wychłodzenie organizmu
Prowadzący sprawę: Prokuratura Rejonowa we Włodawie
Stan sprawy: nikomu nie postawiono zarzutów
Media chronią dane ofiary, dlatego jej pełne nazwisko i data urodzenia nie zostały podane publicznie w potwierdzonej formie. Emilia K. miała 37 lat, mieszkała we Włodawie przy ulicy Chełmskiej i pracowała jako psycholog oraz socjoterapeutka w poradni. Z relacji lokalnych mediów wynika, że miała dzieci. Sąsiedzi wspominali ją jako osobę pogodną i pełną energii. Jeden z nich mówił jednak, że w domu między małżonkami nie zawsze układało się dobrze.
Do zdarzenia doszło na drodze numer 812 między Włodawą a Okuninką, w okolicy jeziora Lipiniec i stawów rybnych przy rzece Włodawce. Emilia K. wysiadła z auta męża po godzinie 22 w nocy 6 stycznia 2026 roku, po kłótni, i oddaliła się w nieznanym kierunku. Miała na sobie samą bluzkę, bez kurtki, a tej nocy w Lubelskiem panował silny mróz, około minus dziesięciu stopni, i padał śnieg. Nie zabrała ze sobą telefonu. Zaginięcie zgłosiła policji jej matka następnego dnia, 7 stycznia 2026 roku, około godziny 15.
W akcję zaangażowano ponad sto osób: policjantów, strażaków ochotników, funkcjonariuszy Straży Granicznej i ratowników ze stowarzyszenia Poleskie Psy Ratownicze. Teren przeszukiwano dronami, quadami i skuterem śnieżnym, a łącznie sprawdzono około 250 hektarów podmokłych łąk i zarośli. Ciało Emilii K. znaleziono w niedzielę 11 stycznia 2026 roku około południa, w rejonie dopływu Tarasienki do rzeki Włodawki. Od miejsca, w którym kobieta wysiadła z samochodu, dzieliło je około 700 metrów.
Sekcja zwłok przeprowadzona w styczniu 2026 roku nie dała jednoznacznej odpowiedzi. Prokuratura przekazała wtedy, że na ciele kobiety nie ujawniono obrażeń wskazujących, by do zgonu przyczyniły się osoby trzecie, i zleciła dodatkowe badania. Opinia biegłych, którą śledczy poznali na początku lipca 2026 roku, potwierdziła pierwotną hipotezę. Bezpośrednią przyczyną zgonu Emilii K. było skrajne wychłodzenie organizmu. Biegli nie znaleźli śladów udziału osób trzecich.
Badania toksykologiczne wyjaśniły, dlaczego kobieta nie zdołała wrócić na drogę. W jej organizmie stwierdzono niemal 3 promile alkoholu. Biegli rozwiali przy okazji dwie wątpliwości, które wcześniej budziły podejrzenia. Zadrapania na rękach i twarzy powstały, gdy przedzierała się przez zarośla i podmokłe łąki, a nie w szarpaninie z napastnikiem. Częściowy brak ubrania to z kolei paradoksalne rozbieranie, zjawisko typowe przy zaawansowanej hipotermii, kiedy wychłodzony organizm odczuwa fałszywe uczucie gorąca. U osób pod wpływem alkoholu występuje ono szczególnie często.
Mężczyzna, z którym jechała, zatrzymał auto po kłótni, a potem odjechał. Relacje mediów różnią się w jednym punkcie: część podaje, że po chwili zawrócił, a kobieta odmówiła wejścia do samochodu, inne przekazują, że pojechał do domu i nie interesował się jej losem. Zgodne są co do tego, że nie zawiadomił tej nocy służb. Mąż Emilii K. został przesłuchany w charakterze świadka, nie został zatrzymany i nie usłyszał żadnych zarzutów. Właśnie ta decyzja wywołała najwięcej emocji, bo część opinii publicznej uznała, że kobieta została pozostawiona na pewną śmierć. Brat zmarłej apelował wtedy publicznie o zachowanie zdrowego rozsądku w wyciąganych wnioskach.
Sprawę prowadzi Prokuratura Rejonowa we Włodawie. Początkowo postępowanie dotyczyło nieumyślnego spowodowania śmierci, z czasem śledczy zajęli się także zachowaniem najbliższych wobec kobiety pozostawionej nocą przy drodze. Postępowanie toczy się w kierunku nieudzielenia pomocy oraz narażenia człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, za co grozi kara do trzech lat więzienia. Opinia biegłych była ostatnią czynnością w tej sprawie, więc prokurator ma zdecydować o sposobie zamknięcia śledztwa.
